Onderstaande foto's geven een beeld van het Symposium Spiritualiteit en Ouderdom van 21 november 2014.

In welke woorden kan ik wonen?

Bergkerk 21 november 2014  10.00 - 16.00 uur.

Op dit symposium staat de spiritualiteit van de ouderdom centraal.  We zijn niet op zoek naar antwoorden, maar naar sporen van spiritualiteit bij het ouder worden. Woorden van vroeger spreken niet meer voor zichzelf, maar worden op hun waarde en houdbaarheid bevraagd. Ouderen zijn op zoek naar eigen woorden en beelden, die aansluiten bij de (verlies) ervaringen van deze levensfase. Het gaat daarbij om verworven inzichten, tastende overtuigingen, gelouterde troost en vormen van persoonlijke hoop. Vragen die aan de orde komen:  

  • Hoe ziet de spiritualiteit van de levensloop er uit?
  • Hoe verloopt de zoektocht van de ziel in de ouderdom?
  • Kan ouder worden ook een nieuwe fase van geestelijke groei zijn?
  • Kunnen kwetsbaarheid en verbondenheid bronnen van zin zijn?
  • Wat is de waarde van de verbeelding bij het ouder worden?
  • Welke hoop en troost begeleiden mij in mijn ouder worden?

Sprekers:

  • Prof. dr. Frits de Lange: spiritualiteit van de levensloop als een ‘reis’
  • Dr. Christa Anbeek: zin zoeken in kwetsbaarheid en verbondenheid
  • Ds. Carel ter Linden: theologisch testament
  • Dr. Herman van Praag: de noodzaak van messiaans verlangen
  • Gijsbert van Es – NRC redacteur – rubriek: De derde helft 

Opgave

Opgave en aanmelding (incl. symposiumbundel, lunch en afsluitend hapje / drankje): door overmaking van €50,-  (studenten €30,-) op rekeningnummer NL 40 INGB  0008 2419 72  t.n.v. Stichting  Amersfoortse Bergkapel, o.v.v. “Symposium onder de Vijgenboom 21 november”. Meer informatie: www.Bergkerk.nl (033-4617917). 

Impressie van het symposium ‘Ouderdom: als staan in het einde’ gehouden op 29 november

Toen ik de Bergkerk binnen liep hing daar een opgewekte verwachtingsvolle sfeer. Ik was aan de late kant en bemerkte dat de zaal afgeladen-vol zat. Tweehonderdzeventig mensen, dus totaal uitverkocht!

Er waren vijf sprekers uitgenodigd, die de ouderdom op verschillende manieren belichtten. Wel was er bij ieder het accent van optimisme en toonden alle sprekers een vleugje humor en/of ontroering. De muziek waar wij tussen de sprekers door van mochten genieten was uitmuntend. Het was stemmig en er waren ook vrolijke klanken te horen. De muziek was mooi om naar te luisteren en gecomponeerd door mensen die wisten dat ze gingen sterven. De muziek was ook een goede manier om alles wat de spreker vertelde te laten bezinken. 

De sprekers

Er was een goede balans tussen het overdragen van kennis, het delen van mooie ervaringen en het inzichtelijk maken van de problematiek rond ouderdom.

Als eerste kwam Frits de Lange aan het woord. Hij had een aantal stellingen en hield aan de hand daarvan zijn verhaal. Van hem konden we veel leren. Uitspraken die hij deed waren: ‘Sterven doe je niet alleen. Doodgaan wel!’ ‘Bij de ouderdom is een leven niet voltooid.’ 

Vervolgens sprak Carel ter Linden ons toe. Hij putte uit zijn ervaringen met mensen waarvan de partner overleden was. Hij vertelde hoe je juist niet moet reageren en waar behoefte aan is. Er ging een golf van herkenning door de zaal.

De derde spreker Bert Keizer nam ons mee naar de hedendaagse geschiedenis van euthanasie. Ik had respect voor zijn kwetsbare opstelling naar de hoorders. 

De vierde spreker: Gijsbert van Es gaf een weerslag van de interviews die hij had gehouden  met ernstig zieken, of mensen die gingen sterven. Hij was aangedaan en dat gaf zijn verhaal een speciale dimensie.

Tot slot kwam Jean Jaqeues Suurmond aan het woord. Hij vertelde over de ouderdom als roeping en verwees naar de profeten, die hun roeping ook niet wilden…

Tijdens de lunchpauze was er uitgebreid tijd om te kletsen en er was gelegenheid de stilte te zoeken in de kapel. Ik ontmoette vele mensen, zoals (aankomend) geestelijk verzorgers, belangstellenden, ouderen uit de bergkerk, ouderen van her en der en ook had ik een ontmoeting met iemand van een uitvaartonderneming. 

Ik vond het een inspirerende dag met goede en hoopvolle woorden. Het ging over de ouderdom, en was vooral georganiseerd voor ouderen. Maar het is aan mij als niet-oudere om te zien naar iemand die in deze levensfase is en geroepen is oud te zijn.

Ik ben gisteren naar de bijeenkomst “Ouderdom ....” geweest. Ik heb de ontvangst en de lezingen zeer gewaardeerd, maar detail van de lezingen gingen aan mij voorbij, mede omdat ik een gehoorprobleem heb.

Daarom heb ik het zéér gewaardeerd dat wij als afscheid het boekje kregen met de, vrij complete, tekst van de lezingen!

Ik heb het boekje, dat fraai is verzorgd, in één adem uitgelezen en het heeft voor mij belangrijke puntjes op de i gezet. 

Ik dank u hartelijk dat u dit voor de deelnemers heeft willen doen

 

29 november 2013: SYMPOSIUM: ‘Ouderdom als STAAN IN HET EINDE’

In dit symposium wilden wij ons bezinnen op het levenseinde. Daarbij denken wij echter niet primair aan het medische, juridische en praktische discours die bij dit thema vaak aan de orde gesteld worden.

Wij wilden het begrip levenseinde verbreden en verbinden met het existentiële gegeven dat mensen vergankelijk zijn en dat wij ons als gevolg daarvan te ver-houden hebben met dood en eindigheid, (zowel die van onszelf als die van anderen). De steeds langer wordende fase van de ouderdom biedt daartoe in onze ogen een kans. Ouderen staan ‘in het einde’ (aldus Andriessen) en in hun bezinning op kwetsbaarheid en eindigheid kunnen zingeving en innerlijke groei een belangrijke rol spelen.

Tegelijk roept dit thema ook vragen op die steeds actueler worden. Welke begrippen zijn gangbaar en bruikbaar met betrekking tot het levenseinde? Hoe wegen wij woorden als autonomie, zelfbeschikking en maakbaarheid? Wat is voltooid leven en waardig sterven?

Is er ook ruimte voor het lijden en het tragische? Welke rol spelen rouw en verlies in de ouderdom? Kunnen wij stervenskunst beschouwen als een vorm van levenskunst?

Dit symposium gaf een aanzet tot visie ontwikkeling. We zijn niet op zoek naar antwoorden, maar we willen woorden bekloppen en vragen onderzoeken. We hopen dat deelnemers gestimuleerd werden tot bezinning op hun eigen positie ten aanzien van dit thema.

Op het symposium kregen vijf sprekers het woord:

  • Prof. dr. Frits de Lange: (Prot. Theologische Universiteit): hoe ziet het speelveld er uit? Weging van de woorden: autonomie, zelfbeschikking en voltooid leven.
  • Ds. Carel ter Linden: leren omgaan met rouw en verlies
  • Dr. Bert Keizer  (TROUW columnist): ervaringen van een SCEN arts 
  • Drs. Gijsbert van Es (NRC redacteur): over ‘Het laatste woord’: de kunst van het leven met de dood
  • Dr. Jean Jacques Suurmond (TROUW columnist): Sterven als laatste daad van overgave